دلخوری‌های مربوط به خانواده همسر که شما بدون هیچ ملاحظه‌ای با همسرتان در میان
می‌گذارید، مصداق بارز همین رازگویی‌هایی است که فایده چندانی ندارند. فرض کنید که
شما به دلایلی از مادر شوهرتان رفتار ناخوشایندی دیده‌اید و هنوز از او دلخورید.
بعد همان زمان همسرتان شروع به تعریف و تمجید از مادرش می‌کند که چقدر زن فهمیده،
درستکار و محترمی است.
ازدواج
در این شرایط اصلا لازم نیست مقابل همسرتان جبهه بگیرید و شروع کنید به نقض کردن
گفته‌های او و حتی بد‌تر از آن پرونده تمام حرف‌هایی را که مادرشوهرتان به شما زده
و شما را آزرده، باز کنید. بگذارید این مسائل بین شما و مادرشوهرتان به شکلی منطقی
و باگذشت حل شود و روی روابط شما با همسرتان سایه نیندازد.
بد‌تر از آن وقتی است که شما از خانواده نامزدتان دلخورید و اتفاقا ماجرایی پیش
می‌آید که نامزدتان هم از یکی از اعضای خانواده‌اش دلخور می‌شود و این دلخوری را با
شما درمیان می‌گذارد. بعد از آن شما شروع به برشمردن تمام بدی‌های آن فرد می‌کنید و
باز داستان دلخوری‌هایتان را از او سر می‌دهید و حتی کاسه داغ‌تر از آش می‌شوید و
از خود همسرتان هم بیشتر بد طرف مقابل را می‌گویید!
یادتان باشد که همسر شما هر قدر هم که در آن لحظه عصبانی باشد، دوست ندارد از زبان
نفر سومی مثل شما خطاهای خانواده‌اش را بشنود. این لحظات در ذهن همسر شما ثبت
می‌شود و اگر زمینه تلافی کردن او را فراهم نکند، قطعا او را از شما دل چرکین
می‌کند و باعث می‌شود دفعات بعدی درد دل‌هایش را با شما در میان نگذارد.
برعکس این هم اشتباه است. لازم نیست در این شرایط دایه مهربان‌تر از مادر شوید و
شروع کنید به خوب گویی افراطی از کسی که همسرتان را دلخور کرده! شما فقط شنونده
باشید و سعی کنید همسرتان را آرام کنید. بعد از آن هم، وقتی عصبانیت همسرتان فروکش
کرد، هرگز این مشکل و دلخوری را به یاد او نیاورید و از آن به عنوان ابزاری برای
مظلوم نمایی خودتان استفاده نکنید.
گفت‌و‌گو
اگر در خانواده شما یا همسرتان، کسی پشت سر همسر شما بدگویی کرد، لازم نیست عین
همین حرف‌ها را کف دست همسرتان بگذارید. در غیر این صورت، آتشی در می‌گیرد که
خودتان در آن خواهید سوخت.
اگر موضوع خیلی اهمیت داشت و پای اشتباهات همسرتان در میان بود، سعی کنید به
نرم‌ترین حالت ممکن، جوری که همسرتان ذره‌ای متوجه بدگویی دیگری از خودش نشود،
ماجرا را با او در میان بگذارید. فقط در حدی که درباره اشتباهش به او هشدار داده
باشید و در صورت نیاز، او را متوجه دلخوری طرف دیگر از همسرتان کرده باشید. آن هم
با نیت اینکه همسرتان را به دلجویی از آن شخص ترغیب کنید.
مشکلات اعضای خانواده شما با هم، مشکلات شخصی خواهر شما با همسرش یا حتی رازهایی که
یک دوست به عنوان درد دل با شما در میان می‌گذارد، چیزی نیست که بخواهید به همسرتان
انتقال دهید. البته قرار نیست چیزی را هم مخفی کنید اما از این مسائل در حدی با او
صحبت کنید که اگر بعد‌ها در جمعی کسی راجع به این مشکل چیزی گفت، همسر شما بی‌خبر
نباشد. همین و بس. دانستن جزئیات هیچ ضرورتی ندارد و کمکی به زندگی دو نفره شما
نخواهد کرد.
قلب بانمک
اینکه تمام پسرهای فامیل و دوست و آشنا روزی آرزوی ازدواج با شما را داشته‌اند
(خانم محترم!) یا مادر شما به محض تمام شدن سربازیتان یک لیست بلند بالا از دختران
دم بخت در اختیارتان قرار داده که از قضا همه‌شان علاقه‌مند ازدواج با شما بوده‌اند
(آقای محترم!)، چیزی نیست که بخواهید با نامزدتان در میان بگذارید. مگر آنکه
بخواهید پای بی‌اعتمادی، سرخوردگی، تحقیر و احساس ناامنی را به زندگیتان باز کنید.
همه موارد این چنینی را پشت در محضر جا بگذارید و زندگی جدیدتان را تنها با فکر
همین یک نفری که با او سر سفره عقد نشسته‌اید شروع کنید.
اینکه در خیابان کسی مزاحم شما شده است، یا آرایشگر جدید محله‌تان که از نامزد
داشتن شما خبر نداشته، برایتان خواستگار پیدا کرده است (خانم محترم) موردی است که
نه تنها نباید به همسرتان بگویید بلکه خودتان هم در همان لحظه باید فراموشش کنید.
گفتن از این مسائل این حس را در همسر شما به وجود می‌آورد که هر زمان ممکن است شما
را از دست بدهد و این اصلا حس خوشایندی نیست.
خواندن بیشتر ..
مطلب پیشنهادی
مطالب منتشر شده
۱۳۸۹/۱۲/۰۹
